TALMOEDSCHOLEN

Christenen hebben een Bijbel bestaande uit een Oude en een Nieuwe Testament.

Joden een Tenach en een Talmoed.

De Tenach lijkt op het Oude Testament, maar de volgorde is anders.

Hij eindigt niet met de Profeten, maar met de Kronieken.

In de Christelijke versie staat de verwachting van de Messias op het eind centraal.

In de Joodse versie praat het Joodse volk op het laatst niet veel meer met hun Jaweh.

En Jaweh zegt niet veel meer terug.

De verhoudingen lijken ernstig verstoord als de Tenach eindigt en de Talmoed begint.

De Bijbel van de Christenen is afgesloten.

Er gaat al eeuwen niks meer af, en er komt niets meer bij.

De Tenach wordt door Joden ook als vaststaand beschouwd.

De Talmoed echter niet.

Die ontwikkelt zich nog elke dag.

De Talmoed is het commentaar op de Tenach

En de Tenach laat zich in elke tijd steeds opnieuw uitleggen.

En dus ontwikkelt de Joodse Godsdienst zich ook nu nog voortdurend verder.

Een strategische gedachte: ontwikkeling is nooit af.

De Talmoed leren is meteen de Talmoed verder ontwikkelen.

Je neemt kennis van de commentaren van anderen.

En voegt er je eigen commentaar aan toe.

De werkwijze hierbij is als volgt:

Je komt bij elkaar in groepjes van 10 tot 20 personen (meestal mannen)

Je neemt een willekeurig stuk Talmoed-tekst.

Je onderzoekt wat deze tekst met jou of jouw tijd te maken heeft.

Je gaat in gesprek met een ander en probeert de verschillen te ontdekken.

Je mag het niet eens worden.

Er moet meer dan één zienswijze blijven.

De rol van de Rabbi is slechts die van procesbegeleider.

Ik laat in mijn seminars ook graag thema's verkennen in kleine groepjes.

Regelmatig komt het dan toch nog voor dat iemand na afloop rapporteert:

"Het is niet gelukt: we zijn het niet eens geworden…." (!)

Nooit op een Talmoedschool gezeten, denk ik dan……

Amsterdam, mei 2004