R E I Z E N
&
V I S I E O N T W I
K K E L I N G
Straf ?
.............Toen ik in 1978 een jaar bij Horringa & de Koning zat, kwamen ze er
achter dat ik nog nooit in de Verenigde Staten was geweest. Dat vonden ze verrassend.
Belangstellend informeerden ze hoe dat zo gekomen was. En ik legde geduldig uit dat ik
Amerikanen dom vond, en dat ik daar niks te zoeken had. Dat vonden ze eveneens een
vernieuwende zienswijze. Voor straf werd ik uitgenodigd op hun kosten eens een leuke,
nuttige week in Amerika voor mijzelf te organiseren. En dan weer eens terug te komen. Het
leek me een faire straf en ik deed het. Ik volgde een seminar Consulting Skills, bezocht
Booz Allen en McKinsey, ontbeet in een Joodse koffieshop En ging naar een 1$ therapieavond
in een zaal met 80 mensen. (Who's next? Nieuw geval op podium. Therapie vanuit zaal. Dan
therapeut ook nog even. Zoiets wat nu op TV is.)
Mijn hotel was op Park Avenue, Wat 's avonds in de mist prachtig werd bekroond en
afgesloten door de ontroerende Helmsley Building met Pan Am gebouw. (Wat is er toch van
Pan Am geworden?) Zelden ben ik zo stijlvol gestraft. En tot de dag van vandaag weet ik
nog steeds niet, of het wel een straf was! Het was denk ik Hard-care. Ik geloof dat Hans
van Londen ook hier weer achter zat..........
Stuttgart
...........Ongeveer in dezelfde periode als mijn bezoek aan Park Avenue zat ik in de
varkens. Een van de interviews was bij de runderslachter Gosschalk in Epe. Die vertelde
mij dat de varkensexpert bij uitstek, een professor in Stuttgart was. (Nu is dat professor
Claus van Fakultät 5, Institut FMI.) Daar moest ik zeker eens iets van lezen. En hij was
zelf ook erg geïnteresseerd wat daar dan uit zou komen. Dit meldde ik op een
dinsdagochtend tevreden aan mijn partner Guus Gerritsen."Heel goed", zei hij.
"En wat ga je nu doen?"Ik meldde dat ik naar Wageningen wilde gaan, Om daar iets
uit de bibliotheek te vissen. In Wageningen mocht je toen nog zelf tussen de spullen
neuzen. "Wat doe jij eigenlijk vanmiddag?" vroeg Guus toen.
Ik weet niet meer wat ik geantwoord heb, Maar die avond reed ik naar Stuttgart. Als Prins
Bernhard werd ik daar twee dagen ontvangen door de voorganger van Claus. Hij had
natuurlijk niet zo ineens alle tijd voor me, En daarom reed een assistent mij rond in een
Mercedes. Tussentijds praatte de hoogleraar dan met me als het hem even wel schikte. Nog
weken daarna was ik de varkensexpert in Nederland. Een product van Hard-care..............
Op kosten van de zaak
........Ik adviseer iedereen, Ten minste één keer per jaar, Onder werktijd, Op kosten
van de zaak, In een buitenland te zijn. (Niet: ten koste van de zaak, natuurlijk)Je
beleeft een buitenland dan heel anders, dan in een zelfbetaalde vakantie. Privé wil je in
Thailand vooral vrije tijd, ontspanning, en niet aan werk denken. Onder werktijd geeft dat
geen pas. Dan bezoek je in Costa Rica winkels, banken, klanten, en concurrenten. Je eet
met ze in een pak. Je wisselt kaartjes uit, die je dan ook bij je hebt. En je verblijft in
veel duurdere hotels. Zonder man en kinderen. Vooral niet ontspannend. Leerzaam. Nuttig.
En toch ook een beetje Uit.........
Aken
..........Niet altijd kan deze verplichte jaarlijkse externe oriëntatie gerealiseerd
worden. Het kan bijvoorbeeld recessie zijn. Of je baas is intern gericht. Dan zijn er toch
vaak nog wel talloze andere varianten denkbaar met vergelijkbare resultaten. Je hoeft niet
meteen naar Johannesburg: Het kan ook Aken of Antwerpen zijn. Baerle Hertog of Schiphol is
ook al prima. Een congres of cursus kan ook. Naar de film bij de Alliance Française
bijvoorbeeld. Of gewoon onder werktijd naar The Godfather. En je kunt ook voorstellen dat
je baas één keer per jaar naar een buitenland gaat. Het zal hem goed doen. Of een
collega. Of een medewerker van je. De echte strategen doen immers vooral niet alles zelf.
Ook dit moet je kunnen delegeren. En dan kan jij lekker thuis blijven. Bij je gezin.
Terwijl de externe oriëntatie volop door loopt...........
Nerds
.........Ben je wel eens vrijdagsnachts om drie uur aangetroffen, Surfend op Internet met
naast je een beker Royco-cup-a-soup? Heb je kans dat je een Nerd bent. Een van de vele
voordelen van Nerds is dat ze niet om geld geven. Het liefst werken ze zeven dagen in de
week, Voor niets. Dankzij Internet is het heel moeilijk geworden om geen externe
oriëntatie te hebben. En dus zijn ook Nerds veel beter in te zetten voor externe
activiteiten. Terwijl ze gewoon binnen blijven. Informatie over klanten en concurrenten
was jarenlang het monopolie van vlotte, goed geklede extraverte commerciële mensen. Dat
is over. Ook collega's met afwijkend shampoogebruik zijn bronnen van marktinformatie. En
in veel gevallen veel waardevoller bronnen. Ze zijn objectief, niet corrupt en
meedogenloos. Hard-care. En bereid in hun vrije tijd hier aan door te werken. Ook al
hebben ze gewone eenvoudige interne IT-functies. Het lastigst is: Het begeleiden van de
commerciële mensen in hun rouwproces. Dat zij het monopoly op externe oriëntaties
definitief kwijt zijn..........
Remmingsstoornissen
..........Geert was hoofd van de Ontwerpafdeling In een bedrijf dat machines voor de bouw
maakte. Wim was daar Commercieel Directeur. En hij leidde in feite de werkmaatschappij,
die onderdeel was van een klein concern. Het concern had weliswaar het bedrijf - in het
kader van een MD-traject - een Algemeen Directeur (Jan-Jaap) aangedaan, Maar dat was nog
geen doorslaand succes geworden.
Wim leidde de onderneming, Jan-Jaap de vergadering.
Wim deed dat prima,
Behalve dat hij last had van onverwachte, onredelijke woedeaanvallen.
Ontwerper Geert kon daar niet goed tegen, en reageerde meestal met een minachtende stilte.
Wim moest zijn emoties dan dus ergens anders kwijt, en stoomde in dat kader dan door naar
Peter, die de productie deed. Peter was een echte Bever met lange tenen. Die pikte dat
gedrag van Wim niet, en beklaagde zich bij Jan-Jaap. Die wist ook daar geen raad mee en
vroeg P&O-chef Marion de zaak te sussen.
En zo ongeveer elke maand wel een keer. Tot ontwerper Geert doorkreeg dat hier een fatale
regelkring was ontstaan. Hij vroeg raad bij een psycholoog Jan, Die hem uitlegde, dat wat
Wim had: 'Remmingstoornissen' heette. En dat daar en theorie over was.
Dat iemand na een onredelijke woedeaanval zichzelf soms schaamt en zich dan terugtrekt. En
dat de anderen die het meegemaakt hebben dat ook doen. En dat, door die dubbele
verwijdering, uiteindelijk de volgende aanval ontwikkeld wordt. Minder onverwacht dus dan
Geert dacht. Daarop pakte Geert het anders
aan. Hij herstelde na een aanval zo snel mogelijk het contact, En nam meer tijd voor Wim.
Zo hoorde hij dat die aanvallen vaak te maken hadden met een naderende beurs, Waar Wim met
iets nieuws moest komen. Daarom kwam hij eerst op de ontwerpafdeling bij Geert, En daarna
pas bij de Productieafdeling van Peter. En die beurzen bleken vast te liggen tot 2018. Je
kon dus heel goed een planning maken van beurzen en nieuwigheden. En van de
stemmingswisselingen bij Wim. Een soort 'Stonden' eigenlijk. Daarna is Geert nog met Wim
naar Londen gegaan. En ze werkten nog lang en gelukkig samen. Dankzij het anders denken
van psycholoog Jan. En de Begeleiding door Geert van de rouwprocessen bij Wim. En ook het
concern bloeide op. Het werd een echt concern. En is inmiddels door Fransen overgenomen............
Uit:
http://www.valens.nl/nlhtmldocs/anders2.html
2003
2003 / 2009
Paul Valens
|