raboman

H O R I Z O N T A A L

Een vast punt op de horizon.

Het doel van veel strategen.

Schepen, havens en vuurtorens

Het beeld verwijst naar schepen, havens en vuurtorens.

Daar horen stuurmannen bij, hoge golven en veilig aankomen.

En, met name dat aankomen blijkt eerder operationeel, dan strategisch gedacht.

Een strateeg heeft geen aankomst -, maar een reis - of ontwikkelingsoriëntatie.

Bij niet ondernemend denkende medewerkers is het vaste punt zeer geliefd: het loopt goed af.

Straks zijn we klaar, en zit het erop.

De klus.

Continuïteit is geen klus

Maar continuïteit is geen klus.

Ook geen probleem.

Het is een problematiek.

Een probleem is een vraagstuk waar een oplossing voor is.

Aan een problematiek kan je wel werken, maar oplossen kan je het nooit.

Milieu, veiligheid, volwassenwording, bijvoorbeeld.

Bakens als benchmark

Alleen al vanwege de misleidende veilige haven, zou ik het idee van een vast punt willen ontraden.

Een escape is echter de vuurtoren, of het baken.

Dat heeft strategisch wel degelijk zin.

Een haven wordt dan zelfs ook een baken.

Zoals je in een trein de stations telt, om te kijken waar je nu bent.

Op weg naar heel iets anders.

Een benchmark.

Kapjes van gekookte eieren

Maar er is nog een groter bezwaar: je miskent het wezen van de horizon.

Als je mensen vraag een horizon te tekenen komt er als regel een horizontale lijn.

Als je vraagt hoever de horizon is, denken de meeste mensen: oneindig.

Ook de lengte wordt op oneindig geschat.

Soms komt iemand met een tijdshorizon.

We zijn blijkbaar in de wereld van tijd en ruimte

Voor een persoon met zijn ogen op twee meter hoogte is de horizon ongeveer vijf kilometer weg.

Op tien kilometer hoogte: 350 kilometer.

De vorm van de horizon is een cirkel, en geen vlakke lijn.

Met het oog op twee meter is de omtrek van die cirkel 2.pi.R= 2 x 3 x 5 = ongeveer 30 kilometer.

Een horizon is als het kapje van een gekookt ei.

En hoe hoger je bent, hoe groter het kapje.

Horizonverbreding

Wat zijn nu strategische bewegingen?

Horizonverbreding wil zeggen: een groter kapje.

In plaats van alleen naar je eigen stad of land, kijk je eens vanuit een Europees, of Atlantisch standpunt.

Internationaliseren is zo’n horizonverbredend strategie.

Je horizon verkleinen, is ook strategisch.

Je terugtrekken op je thuismarkt bijvoorbeeld.

Voor ING en ABN-AMRO buitengewoon actueel.

De Raboman

Een bank, die dat beeld al jaren fraai weergeeft is RABO.

Als je beter naar het RABO logo kijkt, zie je dat een man is die loopt over een soort eierkapje in de vorm van een windroos.

Het is niet moeilijk je voor te stellen dat de windroos draait.

En je ziet ook dat het kapje wat klein is voor de man.

Wellicht symboliseert dat de beperkte thuismarkt waar RABO gedwongen was voor te kiezen:

in andere landen zitten al coöperatieve banken.

Op naar het land van Sarkozy

Maar niks is vast voor RABO.

Het kapje kan elk moment worden uitgebreid en gedraaid.

Credit Agricole en AXA staan klaar.

De Nederlandse agrarische klanten van RABO houden zich aan geen enkele grens.

Boeren en tuinders lijken strategisch succesvoller dan zeelui.

Hoewel ze in de tijd van Indië een fraaie band vormden.

Maar die rol lijkt overgenomen door de Luchtvaart.

KLM en Air France zijn al samen.

Een kwestie van tijd?

Amsterdam, 12 februari 2010

Paul Valens