J O O D S
D E N K E N
Andersdenkenden
Andersdenkenden
zijn mensen die een andere kijk op hetzelfde vraagstuk hebben.
Of
die jouw vraagstuk niet eens zien.
Of
die heel andere vragen hebben.
Het
zijn vaak de mensen waar je een allergie voor hebt, uitslag van krijgt, die je niet mag of
vertrouwt.
Niet
jouw soort mensen.
Een oplossing is zonde van het probleem
Stap
1 is nu dat je een eigen visie ontwikkelt op de problematiek.
.jpg)
Vervolgens ga je in gesprek met een Andersdenkende.
.jpg)
Normaal
zou je eerste operationele reflex zijn het probleem op te lossen (daar zijn problemen
immers voor!) maar nu doe je dat eens een keer niet.
Het zal aanvankelijk afkickverschijnselen geven, maar niettemin: vraag eerst hoe de
Andersdenkende naar jouw thematiek kijkt.
Die vertelt dan wat.
Komt misschien met zijn oplossingen, gebruikt vast andere woorden om soortgelijke dingen
aan te duiden, of begint over iets totaal anders.
En na een tijdje begin je door te krijgen hoe hij ongeveer denkt.
Dan
nog steeds ga je het probleem niet oplossen!
Net als Strategen, vinden Andersdenkenden een oplossing zonde van het probleem.
Het gesprek wordt afgesloten met de vraag:
Wie
denken hier nu anders over dan jij?
Dat worden dan je volgende gesprekspartners.
.jpg)
En zo verder.
Na een gesprek of 13 begin je een aardig beeld te krijgen over hoe er zoal gedacht wordt
over een bepaald vraagstuk.
(Tip: Laat een medewerker deze gesprekken uitvoeren)
Je loopt als het ware in een cirkel om de thematiek heen.
Je maakt een eerste verkennende ronde.
Of als je het stereo 3D in de Golfbaltheorie wilt zien: je vliegt in bolvormen rondom het
vraagstuk, dat je vanuit alle mogelijke invalshoeken opnieuw scant.
Zoals
een medische scanner dat ook doet.
En je ziet steeds meer putjes: soms wel 336.
Dat
zijn dan de kanten van de zaak.
Een beetje strategisch vraagstuk heeft dan ook niet twee of vier kanten, maar eerder: 89, 144 of 349 .
2.0 Gesprekspartners
Na je verkennende ronde merk je ineens dat er anderen zijn die ook Anders kunnen denken.
Het zijn mensen die vele kanten aan een vraagstuk onder ogen durven zien.
En die vooral ook een visie hebben op visies van anderen.
En niet allen herken je hèn: zij herkennen jou ook als een van hen.
Het zijn je 2.0 gesprekspartners waarmee je eenzelfde verkennende ronde kan uitvoeren als
met de eerste groep Andersdenkenden.
Ze herkennen elkaar aan hun taalgebruik.
Ze eisen bijvoorbeeld geen duidelijkheid, oplossingen en gebruiksaanwijzingen.
Ze zijn in staat tot de uitspraak: "Ik begrijp dat U niet duidelijk kunt zijn!"
Of: "U hebt een groot probleemstellend vermogen".
Ze verleiden hun gesprekspartners niet tot leugens met zinnen als: "Weet je dat
zeker?"
(Tip: Leer je medewerkers deze zinnen)
.jpg)
3.0 Gesprekspartners
Na ook deze kennismakingsscans te hebben uitgevoerd kom je vanzelf in 3.0, 4.0 en verdere
gesprekssferen.
Nog steeds zonder ook maar iets op te lossen.
Die Pavlov-neiging moet je voortdurend blijven onderdrukken.
Om af te kicken kan je dan bijvoorbeeld tijdelijk thuis extra klusjes doen, zodat je toch
aan je dagelijkse shots aan resultaten komt.
De inzet van je nieuwe wijsheden en inzichten kent namelijk dag noch uur.
Je zult wel merken dat je meer ontspannen wordt, en dat anderen door jou meer ontspannen
worden.
Is dat niet het geval, dan ben je er nog niet.
En ineens, soms tijdens een pauze of een vlucht met Ryanair ga je misschien iets doen of
zeggen dat later blijkt impact te hebben op de strategieontwikkeling van jouw bedrijf.
Misschien.
Want zekerheden hebben we niet bij Anders Denken.
Die bestaan alleen maar als je operationeel bezig bent.
Als je lekker werkt.
Het Millecam Effect I
Sylvia Millecam was een succesvolle, getalenteerd actrice die in 2001 te vroeg is
overleden.
Naar men zegt omdat ze niets met de reguliere gezondheidszorg te maken wilde hebben.
Later is overigens bekend geworden dat haar vader overleden was aan een bacterie-infectie,
terwijl de officiële diagnose kanker was.
Ineens werd Sylvia’s gedrag een stuk minder vreemd voor me.
Vlak na haar overlijden (ik vond persoonlijk te snel) kwam haar partner op TV.
En
de interviewer vroeg hem o.a. : "En jullie vrienden dan? Zeiden die niet: "Ga
toch naar een gewoon ziekenhuis!"
"Oh, zeker," zei de Partner. "Heel veel zelfs.
Maar die wilden wij niet meer zien!"
Ik noem dat het Millecam Effect.
Andersdenkenden niet meer willen zien.
En omgekeerd: feilloos aanvoelen wie hetzelfde denkt als jij.
Vragen: "Vind jij dat niet ook?"
En dan zeggen: "Ik vind dat heus niet alleen: Piet, Els en Klaas vinden het
ook!"
Het
Millecam Effect II
Het Millecam effect heeft strategisch fatale gevolgen.
De meeste mensen geven iemand gelijk omdat ze hem mogen.
“Dat vinden Kees en Els ook” wil dan vooral zeggen dat Kees
en Els mij wel zien zitten.
Ze zijn er zelfs voor bereid een deel van hun eigen authentieke
standpunten in te leveren.
In feite worden ze verleid tot liegen.
Links onder in de gesprekscirkel ontstaat er zo een cluster die
rechtsboven eenzelfde cluster oproept.
Ook daar zal een groepje worden gevormd van mensen die elkaar mogen.
En beide groepje mogen elkaar niet.
Nu heb je van een zakelijk vraagstuk een onoplosbaar moreel probleem
gemaakt.
En de gesprekscirkel wordt verscheurd.
De tafel in twee stukken gedeeld.
In plaats van te verbinden en te overbruggen is er een kloof
geslagen, die er eerst niet was.
En die vermijdbaar was geweest.
Als de spreker zich proself had durven opstellen.
Dat voelt wel eenzaam, maar is voor de groepsontwikkeling,
strategisch veel vruchtbaarder.
Amsterdam,
2003-2009
Paul Valens
valens.nl |