Als adviseur worstel ik vaak met de vraag:
of veel kennis wel wijs is?
Ik bedoel dan:
welke nuttige kennis over het eigen bedrijf maakt mensen gelukkiger?
Een voorbeeld van dubieuze kennis is de "wetenschap" dat de troetelkinderen van
een onderneming links boven in het organisatieschema staan
en de stiefkinderen rechts onder.
Een divisie, werkmaatschappij of afdeling die in de loop van de jaren in het organigram
naar links,
naar boven of in beide richtingen oprukt,
gaat binnen het bedrijf een goede toekomst tegemoet.
Een Linksboven krijgt met een slecht plan toch geld.
Een Rechtsonder met een goed plan niettemin niks.
Een rechtsonder doet er goed aan zelf alvast voorzichtig uit te zien naar een potentiële
nieuwe concernmoeder.
Voordat de Raad van Bestuur
op het verkeerde moment, en met minder kennis van zaken,
op dat zelfde idee komt.
Wat heb je nou aan deze nuttige wetenschap?
Linksbovens worden er lui en verwaand van.
Rechtsonders raken gedemotiveerd of in paniek.
Bestuurders roepen dat het helemaal niet waar is.
Wat niet waar is.
Waardoor Rechtsonders nog verder gedemotiveerd raken.
Nee, ik denk dat we dit soort wetenschap maar voor ons moeten houden.
