|
L O S T & F I N D
Dit is een droppingsite. Als bij een survival training. Je wordt ergens uit een busje gezet, en moet weer zien thuis te komen. Teamgenoten heb je waarschijnlijk niet. Je zult het alleen moeten doen. Een strateeg heeft hier geen moeite mee. Hij is al zo vaak verdwaald. En kwam altijd wel ergens aan waar het goed toeven was. Dat hoefde zelf niet eens altijd Thuis te zijn. Operationele mensen zijn anders bij droppings. Ze willen zo graag naar huis, dat het eerste de beste lichtje meteen als een soort thuis wordt gezien. Dat valt dan tegen. Het blijkt Radio Kootwijk te zijn. Dan horen ze een auto. "Eindelijk hulp", denken ze. Het blijkt een snelweg te zijn. Waar je niet bij de auto's kunt komen. Vliegtuigen gaan te hoog over. Treinen denderen te snel voorbij. Geen Kerk. Geen Schip. Geen Leider. Je bent lost. Een kat in een vreemd pakhuis. Robinson Crusoe. Je zit in de verkeerde film. Een gangmaker op het verkeerde feest. Je bent jezelf niet, of nooit geweest. Maar na een tijdje, kan het zijn dat je rustig wordt. Alice in Wonderland. Er lekker even tussenuit. Geen onderdeel meer van je oude wereld. En nog wat onwennig in de nieuwe. Er hoeft ineens ook niets meer. Er komt ruimte voor nieuwe reflecties. Nieuwe afwegingen. Een soort mini sabbatical. Vakantie onder werktijd. De kloktijd gaat uit. Morele oordelen af. Gedachten mogen alle kanten opgaan. We zijn er even niet. We zijn er even helemaal. Als je de maandag na de dropping weer aan het werk gaat, dan kan het zijn, dat je iets, iets anders ziet. Tot je weer definitief bent thuisgekomen. En je je over niets meer verbaast. Lekker druk. Heerlijk. Tenslotte. De stukjes en de links vooral mijn oude visies. Gefixeerd in een flex-site, om ruimte te maken voor nieuwe. Bijgewerkt op avonden dat er toch weinig op de TV was.
Amsterdam, Sint Martinus, 2007 Paul Valens
Zie ook:
|
|
||
