Chirac heeft vlak voor de G8 in Edinborough laten weten niet veel op te hebben met de
Engelse keuken.
Niettemin hebben enkele
Engelsen zich op dat gebied onsterfelijk gemaakt.
Lord
Sandwich bijvoorbeeld kaartte zoveel, dat hij geen tijd had om aan tafel te komen.
In 1762 vroeg hij daarom
om een plak en ham en kaas tussen twee stukken brood.
De sandwich was geboren.
En dan had je Earl
Grey, die twee jaar later geboren werd,
en onsterfelijk werd door
dat hij bergamot-olie in de thee deed.
Lady Curzon
is om verschillende redenen een dubieus geval.
Weliswaar was zij de vrouw van de onderkoning van India, Lord Curzon,
maar ze was Amerikaanse
van geboorte.
En haar Lady Curzon soep zal helaas gelukkig uitsterven,
omdat ze daar
schildpadvlees voor gebruikte.
Wat behalve in Duitsland, nergens meer is toegestaan.
LORD CURZON
George Nathaniel Lord Curzon, Markies van Kedleston was wél op en top British.
Van 1899 tot 1905 was hij onderkoning van India.
En hij had een belangrijk aandeel in het verdrag van 1907 tussen Rusland en Engeland over
Perzië, Afghanistan en Tibet.
De ontstaansgeschiedenis van dit verdrag is in 1957 beschreven in het proefschrift van
László Sluimers:
De Brits-Russische entente van 31 augustus 1907 gezien als verwezenlijking van Bismarcks
"Cauchemar des coalitions"
Een ongelooflijke geschiedenis.
NIETS NIEUWS
Sluimers betoogt dat de voorgeschiedenis van de eerste wereldoorlog koloniale wortels
heeft.
Hij laat zien hoe Engeland, Rusland, Duitsland en Frankrijk
elkaar in Turkije, Tibet,
Afghanistan en Iran
- om beurten -
bestrijden en te hulp roepen.
Honderd jaar voor Bush, Blair, Putin, Schroeder en Chirac hetzelfde doen.
In hetzelfde gebied.
Met alleen de USA als nieuwe speler.
En is Iran niet langer Turks.
STRATEGISCH TAALGEBRUIK
Behalve een prachtig inkijkje in koloniaal stratego,
geeft Sluimers ook een
goed beeld van het taalgebruik van Curzon.
Hogeschool strategische teksten.
De beroemdste tekst van Curzon is de "Curzon-dispatch",
een nota aan Lord
Hamilton in 1899.
Hier zien we prachtig het gebruik van een suggestieve scenariotechniek.
Eerst wordt betoogd, dat Duitsland wel erg veel invloed in Turkije (Iran) krijgt.
En Rusland in Perzië (Iran).
Die invloed gaat overigens voornamelijk via verkregen concessies in spoorwegen, havens en
zelfs douanediensten.
Verleend om het chronische geldgebrek van de lokale vorsten te ledigen.
Maar Curzon voorziet dat het niet bij economische activiteiten zal blijven.
En die reden moet er op tijd iets bedacht worden om de collega's niet te machtig te laten
worden.
Voor Perzië ziet hij drie mogelijkheden:
"
1 Men zou in Perzië een regeneratieproces kunnen
inluiden
door
middel van een gemeenschappelijke Brits-Russische actie"
Dit is Live Aid ontwikkelingswerk van de bovenste plank!
Maar er blijken meer opties denkbaar:
"
2 Engeland zou aan Rusland te kennen moeten geven,
dat enigerlei uitbreiding van de Russische invloed in
het
Noorden van Perzië een overeenkomstige Engelse actie in het zuiden van het land zou
uitlokken"
Dit gaat ineens richting bezetting!
Echter, het kan ook anders:
"
3 Men zou met Rusland tot een akkoord kunnen komen
over "......the separate patronage and
development
of that country in distinct and clearly defined compartments"
Heren onder elkaar.
We maken een deal.
En die deal komt er uiteindelijk ook.
Mét de Russen, en tégen de Fransen en de Duitsers.
En niet alleen over Perzië, maar ook over Afghanistan en Tibet.
Chirac heeft er nu nog een nare smaak van in zijn mond.
En de Duitsers zijn er
een werldoorlog om begonnen.
DE CURZON TECHNIEK
De Curzon scenariotechniek is helaas wat uit de mode geraakt in de strategiewereld.
