|
||||
| English | valens.nl
|
|||
|
Als je bij Nieuw Zeeland doorvliegt, kom je vanzelf weer in Nederland,
|
C O L T A N
Strategisch denken is in essentie schuiven met ruimte en tijd. En dan is Einstein niet ver meer.
Het operationele leven speel zich af in het hier en nu. Je kijkt niet verder dan je neus lang is. En niet verder dan de dag van morgen.
Een strateeg kijkt verder in de tijd. En verder in de ruimte. En wel op twee manieren.
Niet alleen kijkt een strateeg verder in de tijd vooruit, maar ook terug, in het verleden. En niet alleen kijkt hij naar grotere gebieden, maar ook naar kleinere details. Strategen combineren verleden en toekomst, met macro en microverschijnselen. En doen dat zonder zelf gek te worden of anderen gek te maken.
Je moet het dus niet te vaak doen. Een keer per dag, per week of per jaar is ruim voldoende.
Sommige mensen vinden van zichzelf dat goed focussen. Meestal bedoelen ze dan dat ze hun blik gefixeerd hebben in een vaste stand. Dat is nou net wat focussen niet is. Als je focust verschuif je de zoomlens. Dichterbij, of verder weg. Als je blijft fixeren, is je focus stuk.
Strategisch denken gaat dus over verschuivingen van perspectief. En bij die verschuivingen zijn ruimte en tijd onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Hoe verder je in de tijd teruggaat, hoe groter het gebied wordt dat bekijkt. Je eigen industrieterrein ben je al snel kwijt. Duitsland, Frankrijk en Amerika komen in beeld. Egypte Griekenland en India volgen. Continenten gaan schuiven en ijstijden volgen elkaar op. En ineens ben je weer bij Al Gore, cradle to cradle en biodiesel.
Denk je over grondstoffen voor PC's en GSM's verdiep je al snel in Coltan. Columbiet-Tantaliet, waaruit tantalium wordt gewonnen waarmee je heel kleine condensatoren kunt maken. Dat lijken pietepeuterige details. Die je meteen in de grote wereld brengen.
Coltan wordt - behalve in Australië – ook in Oost-Congo gewonnen. Daar vechten lokale milities al een tiental jaren om de opbrengst. Buurland Rwanda houdt daar zelfs een deel van zijn leger mee op de been. Britse wapenhandelaren zullen dan niet ver meer zijn. En als het om grondstoffen en Afrika gaat, is natuurlijk ook China in de buurt.
Zo ingewikkeld als de theorie lijkt, zo simpel is de toepassing.
Bekijk eens hoe het probleem er over tien jaar uit zal zien. Wat is er dan van ons geworden? Waar zal onze concurrent staan? De wetgever? De klant?
Kijk dan 10 jaar teug. Wat was er toen over dezelfde spelers te zeggen?
Plaats het geheel in een internationaal perspectief. Hoe doen ze dit in België? In China?
En verdiep je in enkele details. Hoeveel kippenpoten van welk gewicht willen Duitsers in Beieren in hun supermarktverpakking?
En laat de rest aan Ap Dijksterhuis over
Paul Valens 2007/2008/2010 |
|
|
